Tüm dijital fotoğraf makinesi fırsatları için tıklayın !
Film 1942 Almanlar’ın estiği zamanlarda geçmektedir. Hapisane müdür Alman yanlısı bir adamdır ve bu tarz yazıları izlemektedir Tatar Ramazan sürgüne gelmeden namı gelmiştir. Bütün hapishanede Tatar Ramazan`ın adaleti koruyup kollayan, haklının yanında olan, delikanlı sert ve mert biri olduğu konuşulmaktadır.
Ramazan gelir ve “Merhaba yarenler, merhaba felaket arkadaşlarım” diyerek hapishane ahalisiyle selam verir.
Koğuş ağası Abdurrahman Çavuş ve yardımcısı Akseli Ali bu durumdan rahatsız olsada Tatar’dan çekinirler üstlerine gidemezler lakin Tatar’da onlara ilişmez. Filmin müziklerini Ahmet Kaya’nın yaptığını hatırlatmakta yarar var.
REPLİKLER:
İnsan bunca zulüm, bunca haksızlık görür de rahat yatabilir mi, o zaman ben de ortaya fırlarım ve adama dur derim. Bu dünyanın hesabı ahirete kalmamalı. ~ Tatar Ramazan’ın hapishane müdürüyle konuştuğu ilk sahne.
Kadın kısmısı adamın bağrına basar gibi topuk vurmalı yere. ~ Abdurrahman Çavuş
Devlet adil olduğu sürece güçlüdür. ~ Tatar Ramazan’ın hapishane müdürüyle konuştuğu ilk sahne.
Koridorları sevdim, ceza istediği kadar uzun olsun, yeter ki koridorlar kısa olmasın, insan bir kere yürümeye durdu muydu her şeyi unutur, nedendir bu? Çünkü volta cezanın törpüsüdür. ~ Ramazan`ın hapishaneye ilk defa girdiği sahne.
Merhaba yarenler, merhaba felaket arkadaşlarım! ~ Tatar Ramazan’ın hapishane ahalisiyle selamlaştığı sahne.
Ben köpeği bile aşağılamam, Allah yaratmış, ama insanların köpekleşmesi beni çıldırtıyor. ~ Abdurrahman Çavuş ve Akseli ile volta atarken.
Kanun vardır kırbaç gibi, kanun vardır sütlaç gibi. Adamına göre. ~ Abdurrahman Çavuş.
Ben hasmımı hiçbir zaman küçümsemem. ~ Ramazan, Kirmastılı ile konuşurken.
Senden esaslı bir bıçak istiyorum, hasmıma sallayınca dönmeyen cinsten olmalı. Çünkü ben, adama bıçağı iki kere sallamam! ~ Tatar Ramazan, Kirmastılı’ya söylüyor.
Siz beni resimlerdeki mahkumlarla karıştırıyorsunuz müdür bey, benim adım Tatar Ramazan, ben bu oyunu bozarım! ~ Tatar Ramazan’ın hapishane müdürüyle konuştuğu sahne.
Osmanoğlu kazan kaynatmış, Ali koca padişah askere yemek ulaştırmış, işin aslı lokmadır lokma. ~ Abdurrahman Çavuş.
Burada vurulacak birisi vardı, onu da ben vurdum! Benim adım TATAR RAMAZAN gücün varsa gelip alsana! ~ Son sahne.
Adamı yüzüne karşı methetmezler. ~ Tatar Ramazan’ın koğuşa girdiği sahne.
Bir ekmeği beraber bölüşerek yemektir hüner. ~ Tatar Ramazan koğuş ahalisine yemek yerken söylüyor.
Yönetmen: Melih Gülgen
Yapımcı: Melih Gülgen
Senarist Kerim Korcan, Safa Önal
Müzik Ahmet Kaya
Yapım yılı ve ülkesi: 1992,Türkiye
Süre 95 dakika
Dil Türkçe
Tür Dram
Oyuncular:
Kadir İnanır – Tatar Ramazan
Hayati Hamzaoğlu – Abdurrahman Çavuş
Esin Moralıoğlu – Zeynep
Yıldırım Gencer – Kirmastılı Dayı
Kazım Kartal – Akseli Ali
Turgut Bağır – Bıçkın Cafer












